فاصله

تو آسمانی و من ریشه در زمین دارم

همیشه فاصله, ای هست، داد از این دارم

قبول کن که گذشته است کار من از اشک

که سال هاست به تنهایی ام یقین دارم

تو نیز دغدغه ات از دقایقت پیداست

مرا ببخش اگر چشم نکته بین دارم

بخوان و پاک کن و اسم خویش را بنویس

به دفتر غزلم هرچه نقطه چین دارم

کسی هنوز عیار تو را نفهمیده است

منم که از تو به اشعار خود نگین دارم

محمدعلی بهمنی