| اهــــــل دل ای نازنین هــایم ســـلام | ســایه تان اینجا همیـشه مســــــتدام | |
|
بـا شـما قلـــــبم منـــــوّر می شـــود |
حــال من یك حـــال دیــگر می شـــــود | |
| حـــــرف دل ، اینـجا پناهم داده است | دلـــــــبری قــــــولِ نگـــــاهم داده است | |
| بزمتان ، جــــــانِ مــــــــرا بـر بـاد كـرد | حــــــرف دل ، مـــــا را چنین معـتاد كـرد | |
| حـرف دل، پُر گشته از یــــاران عشق | گـــونه هـا تـَــــر گشته از باران عشـــق | |
| عــاشــقان مبهوت خالش می شوند | مست و شـیدای "وصالش" می شـوند | |
| حـــرف دل با گوش دل بشنیده است | او كـه حـــــق را در درونش دیده است! | |
| روح من را می كشـــــــــاند تا "خیال" | حرف "آدین"، حـــــــــرف آن نیكو خصال | |
| یــــــــــــادم آیــد از صــــــفای بـزممان | عـاشـــــــــقی بـا آن هـمه ، همرزممان | |
| یـاد ایــــــّــــــامی قشــنگ افـــتاده ام | بـاز هـم ، من یـاد جـنــــــگ افــتاده ام | |
| روزگـــــــــــاری جمعِ جمعی داشـتیم | بذرعشــق و عاشـــقی می كـاشـتیم | |
| این صـــمیـــمیـــت بجز آنــجا نبــــــود | جـز كـنــــــــارِ ســـــــوله هـا بر پا نبــود | |
| حــــرف دل ، دنیای حرفی آشـناست | حرف "پیمــان" و"حسینِ كیمیـــــا"ست | |
| روح و جـــــــانِ بی ریـــــــــایی دارد او | حــــــرف هــــــــای كیمیـــــــایی دارد او | |
| حـــــرف دل شـد، محفلِ دلهای صاف | محفــلِ "بی معرفت" ، " سیمرغ قـاف" | |
| این "هبـــــــــــــــوطِ" آســمانیها ببین | سینه ایـن كهكشـــــــــــــــــانیها ببین | |
| "بیقـــــــــراران"، بی قـراری می كنند | حــــرف دل را لالــــه كــاری می كــنند | |
| از خــــــــــــدا خواهم بماند برقـــــــرار | او كه گــــاهی می كـند بـر ما گــــــذار | |
| از "غریبسـتان "، صـــدایی می رسد | این صــــــدا حتماً به جایی می رســد | |
| "ناشــــــناسان" ، آشـــــــنایـانِ دلـند | صـاحــــــــبانِ مخـــــــلصِ ایـن منزلــند | |
| می شـــناسـد ناشـــناسی را دلـــم | پـُر شـدست از نـــــام او، ایـن محـفلم | |
| می كند چشم انتظاری ، "سوته دل" | در دیـارِ بی قــــــــــراری ، ســـــوته دل | |
| همرهی درعشق ومستی" گم شدست" | او خــــریـدارِ غـــــــــــمِ مـردم شـــــدست | |
| درد دلــــــهـایـش دلِ دیــــــوانه بُـــــرد | دسـت ما بگـرفت و تـا میـــخانه بُــــرد | |
| آتشی افكــــــــنده بر، این جـــــان ما | حـــــــرف دل از جـــانـبِ یـــــــاران مـــا | |
| در دلـــم غوغا و شور و همهمَه ست | تشـــنه دیدار "عـبدالفـاطـــمَه" ســت | |
| با حضــــــــورش بزمِ داغی می شود | حرف دل ، تمثیلِ باغی می شـــــــود | |
| رو بســــــــــــوی ما نگـــــرداند هــنوز | لایقــش مـا را نمی دانـد هــــــــــنوز!! | |
| ای فـــــــــدای نـــــــــالـه هـــــا و آه او | هـر كــــــــجا باشــد ، خـدا همـــراه او | |
| هم دل و هم دیده بر تــــــــــاراج رفت | روح و جان ، با نكته "حـــــــــلاّج" رفت | |
| "دكـــــتر" آخر می رهاند جانِ خویش | عاقبت بگذشـــــــت از عـنوانِ خـویش! | |
| نكته هایش نكته هایی دلكش است | گرچه گـاهی هم ز جنسِ آتش است! | |
|
همـرهی دارم كـــه از من دور نیست |
نام اوبـا وزنِ شــعرم، جـــــــور نیست! | |
| قصّــــــــــــه همسـنگران را باز خـواند | شعرمن ازوصــفِ نامش"بـاز مـــانـــد"! | |
| قلـــــــــــــــعه ای دارد پُر از راز و رمـوز | سینه ای دارد پـــــــــُر از انـدوه و سـوز | |
| پـا نــــــــهاد اینك بـه بـــازارِ جــــــنون | یـك "نمی دانـم" ز شهرِ آسمــــــــون" | |
| حـــــرف دل ، دارد درونِ سینــــه اش | یك "هُـــدی" و قـــلب چـون آییـنه اش | |
|
او كـــــــــــه از غربت روایت می كــند |
از جــــــدائی هـا شـكــــــــایت میکند | |
| ای تمــــــــــامِ اهـل دل ، یاری كــنید | ایـن هــــــــدی را هـم نگـــهداری كنید | |
| او از آمریـــــكا به ما دل بســته است | طفلكی شاید كه خیلی خسته است | |
| من نـمی دانم كه این"پانیذ"،كیست | نقـطه چین هـااینهمه،ازبهرِ چیست!؟ | |
| لیـــك، انگاری كه خیلی با صفاسـت | چـون كـه بـا یـــارانِ خــوبم آشـناست | |
| روح من دنــــــــبال "عـــــــــبدالله"رفت | تا عــــــــراق و كــــــــــــــربلا بـا آه رفت | |
| ماجــــــــــرایی در دلم پیدا شــدست | كـــــــــربلا نـزدیكِ این دریـا شــدست! | |
| او كـــــه در نزدیـكی آمـــــــال ماسـت | با خبر، تنـــــها خـدا از حــــال مـاست | |
| ای خدا حــــــالم چرا اینــــگونه است | حـــال مـن امشـــب چـرا وارونه است | |
| این دلـم امشــب كــــــبابم می كــند | مثـــــلِ شـــمعی آبِ آبــــم می كـــند | |
| هیچ تفسیری براین احساس نیست!! | جز حسیــــن و اكـــبر و عبـاس نیست | |
| ای خــــدا دارم كــــــجایی می شـوم | شـــــاید اینـجا كـــــربلایی می شوم! | |
| ای خـــــــــــــدا ، یاران نگــــهدار از بلا | تـا نگـــــــــــردد دل به هــجران ، مبتلا | |
| پرچـــــــــمِ ایـن حـــــرف دل پاینده باد | یــــــاد آویـنـــــــــی دمـــــادم زنده بـاد | |
| امشــب ای یاران، مــــرا مهمان كنید | چاره ای بـرسینــــه ســـــــــوزان كـنید | |
| مســـتِ مســــتِ بـاده نـابم كـــــــنید | از دعـــــــــــــــا سیرابِ سیرابم كـــنید | |
| گوشه ای افـتاده مست و باده نوش | ||
|
در"همین دور و بر" امشب "خـروش"
|
||
|
با تشکر از خروش عزیز |
||
برچسب:
نویسنده: یوسف جعفرینژاد